BLOG DLA LEKARZY

Wydawałoby się, że prawidłowa diagnoza lekarska oraz racjonalnie dobrana metoda leczenia to gwarantowany sukces na drodze do pełni zdrowia pacjenta. Jak się okazuje to nic bardziej mylnego. Kluczowym etapem terapii jest sam pacjent, a więc jego odpowiednie nastawienie do leczenia i realizacja zaleceń lekarskich. Jak pokazują badania bywa z tym bardzo różnie. Znacząca większość pacjentów nie przestrzega zaleceń lekarskich. Przyczyn takiej postawy jest wiele. Z jednej strony bezobjawowe choroby takie jak nadciśnienie tętnicze czy cukrzyca w swej początkowej fazie, z drugiej zaś brak powiązania pogarszającej się jakości życia z chorobą. Jak więc zmobilizować pacjenta do działania? Czy zaangażowanie pacjenta jest bezwarunkowo konieczne do skutecznego leczenia?

Okazuje się, że to w jaki sposób pacjent odnosi się do realizacji zaleceń lekarskich w dużym stopniu wynika z trybu życia jaki prowadzi. Jeżeli pacjent przywiązuje dużą wagę do jakości życia, dba tym samym o swoje zdrowie to podejmie również wyzwanie i będzie współpracował z lekarzem. Niestety pomimo wielu kampanii promujących zdrowy styl życia ta świadomość jest nadal bardzo mała. Do największych problemów dzisiejszych czasów zaliczamy ciągły pośpiech, nieregularne odżywianie się, stres, brak aktywności fizycznej czy wielogodzinne przesiadywanie przed komputerem. Dopóki pacjent nie będzie świadomy powagi tej sytuacji i nie zrozumie jak wielką rolę odgrywa właśnie tryb życia, nie podejdzie też poważnie do zaleceń lekarskich. Jaka jest więc rola lekarza w tej sytuacji?

 

Pierwszym krokiem jest oczywiście ciągła edukacja pacjentów. Każdy lekarz powinien zadbać o to, żeby w miarę możliwości namawiać pacjentów do zmiany swoich nawyków i przywiązywania większej uwagi do tego jak funkcjonuje na co dzień. Ważna jest popularyzacja zasad prawidłowego odżywiania, szkodliwości palenia papierosów, wskazywanie czynników stresogennych oraz sposobów obniżenia napięcia czy promocja zasad aktywnego stylu życia. Lekarz powinien kłaść duży nacisk na popularyzację tzw. samoopieki (z ang. self care), a więc podjęcia odpowiedzialności za siebie i własne zdrowie, gdyż aktywna kontrola stanu zdrowia daje możliwość uchwycenia wczesnych objawów choroby i tym samym możliwości skutecznego leczenia. Samoopieka ludzi chorych natomiast oznacza naukę radzenia sobie z objawami, terapią czy zminimalizowaniu ryzyka komplikacji choroby.

 

Kolejną bardzo ważną kwestią w angażowaniu pacjenta w proces terapii jest jasno nakreślony sposób rekonwalescencji. Pacjent powinien być bardzo dobrze poinformowany o kolejnych etapach leczenia, aby móc kontrolować swoje postępy. Musi wiedzieć co dokładnie zmieni się po przyjęciu danego lekarstwa czy w przypadku rehabilitacji jakie nowe możliwości przyniesie mu ukończenie tego etapu leczenia. Pozwala to na samokontrolę i samodyscyplinę chorego. Osiąganie kolejnych celów na drodze do zdrowia bardzo motywuje pacjenta do dalszych działań i daje ogromną satysfakcję. Lekarzowi natomiast pozwala na kompleksowe przeprowadzenie całości zaplanowanej terapii.

Zaangażowany pacjent jest więc kluczem skutecznego leczenia. Warto zainwestować trochę czasu, aby nawiązać z nim bliższy kontakt, uświadomić jak ważny jest zdrowy tryb życia i jakie efekty przyniesie zaplanowane leczenie.

Komentarze

Obecnie nie ma komentarzy. Bądź pierwszy!

Dodaj komentarz

Komentarze:

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu. Bądź pierwszy.